ರುಜುವಾತು

ಇವನು ಇರಾನಿನವನು ಎಂಬುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಷಾ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇರಾನ್ ತನ್ನ ದೇಶೀಯ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ತುಂಬಾ ದೂರವಾಗಿ ಅಮೆರಿಕದ ಕೃತಕ ಅನುಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರದೇಸಿಯಾತು. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಎದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವದೇಶಿ ಅಲೆ ಇರಾನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿ ಮತ ನಿಷ್ಠ ಇಸ್ಲಾಮಿನ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಬಾರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು. ಇದು ಕ್ರೂರವೆನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಅತಿಯಾದದ್ದೇ ಇರಾನ್ ತನ್ನ ದೇಶೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ, ಯಾವುದೂ ಅತಿಯಾಗಗೊಡದ ಹದವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇರಾನ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅದು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹದದಲ್ಲೂ ಅದು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಇಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಲ್ಲೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸುವುದು ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ.

ಖೊಮೇನಿಯ ನಂತರದ ಇರಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಮತೀಯ ಶ್ರದ್ಧೆಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ ಆಧುನಿಕವಾಗುವುದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಕ್ಯಾನ್ಸ್ ಫಿಲ್ಮ್ ಫೆಸ್ಟಿವಲ್ ನಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬಾಸ್‌ ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿ ಪುರಸ್ಕೃತನಾದ. ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಇವನಿಗೆ ಪುರಸ್ಕಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಯಾಥರಿನ್ ಎಂಬ ಮಹಿಳೆ ಅವನನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಮುದ್ದಿಟ್ಟಳು. ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗದೇ ಹೋಗುವುದು ಮಡಿವಂತ ಇರಾನಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇ? ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ. ಅಬ್ಬಾಸ್‌ಕಿರೋಸ್ತಾಮಿ ಒಂದು ವಾರ ಟೆಹರಾನ್ ಗೆ ತಡವಾಗಿ ತೆರಳಿದನಂತೆ!

ರಾಜಕುಮಾರರು ಅಕ್ಷರವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ನನ್ನ ಆಸೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಾತುಗಳು. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮುನ್ನುಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಹಲವು ಭಾಷಾ ಪ್ರಬೇಧಗಳು ಹೆದ್ದಾರಿ ಸೇರಲು ಇರುವ ಒಳದಾರಿಗಳು ಎಂಬರ್ಥ ಬರುವ ಮಾತಾಡಿದ್ದರು. ಈ ಎಲ್ಲ ಒಳದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡುತ್ತಲೇ ಕನ್ನಡದ ಮುಖ್ಯ ಹಾದಿಯೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆಶಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಕೆಲಸ ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಡೆದಿದೆ- ಬೇಂದ್ರೆಯಿಂದ ಮೊದಲಾಗಿ ಕಂಬಾರ, ಮಹದೇವರ ತನಕ.

ನಮ್ಮ ಈಗಿನ ಕನ್ನಡದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿ ಕೇವಲ ಮೈಸೂರು ದೇಶದ ಕನ್ನಡವಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಮಾತಿನ ಓಘದಲ್ಲಿ, ಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಏರಿಳಿಕೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕತೆಯ ತನ್ನ ವಾಸನೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ಎಲ್ಲರ ಕನ್ನಡವೊಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ಸಂವಹನದ ಗದ್ಯಕ್ಕೆ ಇದು ಅಗತ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಇವತ್ತು ಭಾವ ವಾಹಿನಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನವಾಹಿನಿಯೂ ಹೌದು. ವಿಜ್ಞಾನ, ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌, ಮೆಡಿಕಲ್‌, ಸಮಾಜ ಶಾಸ್ತ್ರ, ಚರಿತ್ರೆ- ಏನನ್ನಾದರೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.